![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
Пазнаёміўся я з Ромай у 2003 годзе. Ці вясну гукалі, ці Цярэшку жанілі...
Вельмі дзіўны хлопчык. Задаваў шмат пытаньняў не па тэме.
На адваротным шляху я яго пачаў падкалываць: Кажу што класная кавярня ў Гомель на вул. Білескага, 1. Нашы ржуць, як коні, а ён ніфіга не разумее.
У 2004 Рома зноў даў пра сабе ведаць. Пасля таго як мы пачалі кампанію "Лімон" Рома затэлефанаваў аднаму з нашых хлопцаў і партабаваў улёткі. Казаў, што мы далі ў Калінкавічы, а яму не далі. Наш хлопчык (добрая душа) тады яму сказаў: "Ведаеш Рома, пра цябе чуткі ходзяць, што казачок ты засланы, так што пакуль кроў'ю не змыеш - можаш нават не падыходзіць".
Пасьля гэтага я пра Рому доўга нічога не чуў.
Пасьля гэтага Рома з'явіўся, калі пачалі збіраць подпісы за "Народную Волю" (Казуліна). Пасьля майго званка на штаб - яго і адтуль папёрлі.
Перад выбарамі 2006 году я выпадкова сустрэўся з ім на офісе гомельскага "Партнёрства". Нажаль на мае словы, што Рома "казачок" не звярнулі увагі, за што і паплаціліся... :(
Потым Рома распавёў на БТ пра "Зубр" відэа уверсе паста.
Але на гэтым гераічная доля Ромы не скончылася. Некалькі дзён таму ў ГДУ ім. Ф.Скарыны пачалі збіраць подпісы за адлічэньне Зьміцера Жалезнічэнка з прафкаму. Як Вы лічыце, хто збіраў подпісы? Правільна - Рома.
Адпрацоўвае сваё навучаньне ў ГДУ.
Звяртаюся да аднагрупнікаў Рамана: Як Вам вучыцца побач з такой сукай?!
А ты подал заявку на пикет?
У гомельской оппозиции весеннее обострение гормона пикетирования. За
последнее время только ленивый представитель ОДС из Гомеля не подавал
заявку на пикет или митинг. Среди желающих провести массовое мероприятие
были Сергей Гаврилин (пикет против строительства АЭС и чернобыльский
митинг), Мария Богданович (чернобыльский пикет), Пётр Кузнецов (пикет
против отмены льгот). Вот и у старичков из ПКБ появилось желание написать
заявочку, именно написать. Потому как проводить никто и не собирается.
Дело в том, что Порошин никому из оппозиционеров «не даёт». Он
предпочитает «безопасный пикет», который могут обеспечить только секретари
и секретарши БРСМа.
Что же заставляет представителей демократических сил, в том числе и
крупнейшего оргкомитета по созданию Партии Свободы и Прогресса в лице его
координатора (возможно и единственного члена) по Гомельской области Петра
Кузнецова писать безнадёжные заявления? Может они надеются на то, что
горисполком не выдержит потока писем и разрешит? Или что в один момент у
чиновников проснётся совесть, и они перестанут запрещать хотя бы
чернобыльские митинги?
В любом случае у данных телодвижений есть несомненные плюсы. Во-первых,
партия, движение или просто активист пиарят себя. В условиях бездействия
это неплохой способ напомнить о своём существовании.
Во-вторых, это информационный повод. И хоть подобные «отказы» уже не
привлекают интерес по причине их частоты, журналисты «высосут» из них
что-то новое и поместят на своих сайтах.
Если власти не разрешают, может не стоит их и спрашивать? Придите к ДК
Глухонемых с плакатами. Принимая во внимание, что даже в случае разрешения
пикета, на него соберётся максимум 50 человек (включая тех, кто придёт «за
кампанию»), а примерно столько человек в Гомеле можно назвать
демократическими активистами, то власти не будут устраивать «хапун». Это
того не стоит.
Не пора ли, дорогие «силы» наконец перейти к демонстрации своей силы, если
вы уж решили себя так называть?
Влад Михайлов
І якраз узгадаў, што некалькі тыдняў таму ў Гомелі да маці аднаго з каліноўцаў прыходзіў малады чалавек, які прадставіўся супрацоўнікам "СБ". Па апісаньню ВЕЛЬМІ падобна на Влада Міхайлава.
Што магу сказаць. Можна павіншаваць "СБ" з новым супрацоўнікам.
Газэта "Гомельскія ведамасьці" надрукавала інтэрвію з былым удзельнікам праграмы імя Каліноўскага Вячаславам П., але ў горадзе дакладна вядома, што гэта Ўладзіслаў Міхайлаў.
Нагадаем, што хлопец быў гомельскім студэнтам і браў удзел у мясцовым дэмакратычным руху. Летась ён трапіў у Варшаву на праграму імя Каліноўскага, а ў пачатку гэтага году Міхайлаў прызнаўся польскім мэдыям, што тайна супрацоўнічаў з КДБ яшчэ зь лістапада 2005 году.
Два тыдні таму хлопец нечакана зьявіўся ўжо на экранах беларускага тэлебачаньня. Гэтым разам ён распавёў пра гаротны лёс студэнтаў-каліноўцаў. Прыкладам, як ім даводзіцца адпрацоўваць сваю стыпэндыю ўдзелам у апазыцыйных акцыях ля беларускай амбасады ў Польшчы. У "Панараме" ён называў прозьвішчы найбольш шкодных, так бы мовіць, палякаў ды беларусаў, якія маюць дачыненьне да праграмы імя Каліноўскага.
Падобна выглядае і зьмест публікацыі ў "Гомельскіх ведамасьцях".
Цікава, што калі Міхайлава завэрбавалі, адзін зь першых даносаў ён напісаў на Васіля Палякова. Спадар Палякоў ня толькі адзін зь лідэраў мясцовага дэмакратычнага руху, але і былы настаўнік Міхайлава. Пасьля сваіх даносаў малады чалавек не пасаромеўся прыйсьці да былога настаўніка і папрасіць рэкамэндацыю на праграму імя Каліноўскага.
Цікава, што згаданы нумар афіцыйнай гомельскай газэты выйшаў з друку ў Вялікі чацьвер. Менавіта ў гэты дзень Юда прадаў Хрыста.
Крыніца: http://www.racyja.com/index.php?id=8&tx_
Завэрбаваны КДБ У.Міхайлаў выступае на БТ напярэдадні Дня Волі
Для тых хто не ў курсе, нагадваю:
Напярэдадні выбараў 2006 -га на БТ паказалі інтэрв'ю, у якім добры хлопчык Рома Мандрыкін (у якіх арганізацыях ён толькі не быў - "Партнёрства", "Зубр", "Народная Воля Казуліна") вельмі "шчыра" распавёў пра гомельскую апазіцыю. Між іншым Рома зараз навучаецца у ГГУ імя Ф. Скарыны і па словах аднагрупнікаў, амаль не з'яўляецца на занятках і гэта не перашкаджае яму здаваць сесію без праблемаў.
Дэр Опэр вырашыў пайсьці на яго шляху?
Der Oper говорит: просто я смотрю в итоге на тебя, бляха. где лимон, где гарт?
Der Oper говорит: вот вот... собственно всё пришло к концу. неужели денег не дают?
Der Oper говорит: как ты думаешь, в среде твоих друзей гарт/лимон было много стукачей?
І што я павінен думаць?
Першае пытаньне - спроба даведацца пра дзейнасьць, пляны.
Другое пытаньне - фінансаваньне.
Трэццяе пытаньне - прабівоны на тэму каго я ужо вылічыў, каго не.
Можа гэта я такі падазроны? Але такія пытаньні наводзяць на разважаньні.
– Wymieniles jakies nazwiska?
– Dziennikarza z radio Swaboda i opozycjonistow: Wiktara Korniejenke, Wasilija Poljakowa, Uladzimira Kacora, Siarhieja Siamionowa, Pawla Marozawe. Napisalem, ze pracuja za amerykanskie pieniadze, ze podburzaja mlodziez. Wymienilem tez nazwy organizacji, ktore znalem. Wiedzialem juz, ze zabrnalem w slepy zaulek. Napisalem swoj pierwszy raport. Kazal mi sie podpisac pseudonimem „Wektor”. Oni mi ten pseudonim wybrali.
Калі хто не ведае польскую мову, ёсьць пераклад:
– Ты называў нейкія прозьвішчы?
– Журналіста з радыё «Свабода» і апазыцыянэраў: Віктара Карніенку, Васіля Палякова, Уладзімера Кацору, Сяргея Сямёнава, Паўла Марозава. Я напісаў, што яны працуюць за амэрыканскія грошы, што падбухторваюць моладзь. Таксама я пералічыў назвы арганізацыяў, вядомых мне. Я ўжо ведаў, што зайшоў у тупік. Напісаў свой першы рапарт. Ён мне загадаў падпісацца псэўданімам «Вэктар». Яны выбралі мне гэты псэўданім.
А цяпер, запытайце ў Паўла Марозава, як ён ставіцца да падобных людзей. Яму прыйшлося з'ехаць з краіны, у нейкай ступені дзякуючы такім як Міхайлаў.
И так. Один из стукачей ГБ, поняв, что после обучения в Варшаве по программе Калиновского его никто в Польше не оставит(у поляков у самих безработица), решил попросить политического убежища в очень интересной форме - жертвы режима!
